Często zaglądam do centrów recyklingowych i pierwsze kroki zawsze kieruję w stronę półek z tkaninami. Od czasu do czasu znajduję coś, co zwróci moją uwagę. Nie biorę już wszystkiego, co mi się podoba. Biorę tylko to, na co mam od razu pomysł. Inaczej zginę pod stosami pięknych tkanin, na które nie mam pomysłu. Kawałek tej kraty spodobał mi się od razu. Ponieważ był niewielki, to pomyślałam o spódnicy, ale po przemyśleniu sprawy zdałam sobie sprawę, że na obecnym etapie mojego życia spódnice nie są zdecydowanie chodliwym towarem.. Więc nie kombinując wiele, powstała minimalistyczna sukienka o długości takiej, na jaką pozwolił posiądnięty kawałek. Jak rzadko, nie było nawet resztek do wyrzucenia. Dekolt obszyłam aksamitką, wiązaną na karku. Nie powiem, polubiłyśmy się.
. . .
I visit often recycling centers and run immediately to the shelves filled with textiles. From time to time I find something that catches my attention. I do not buy (anymore) everything what I like. My current policy is: if I have an idea to use it I take the fabric. Otherwise I will just drown in the sea of beautiful fabrics, which I don't know what to use for. A piece of this checked textile I liked straight away. It was a small piece so my first idea was connected with a skirt but after giving it a second thought I realized that in my current life skirts are not really popular.. So without too much thinking, I just made this minimalist dress (the length of the dress dictated by the length of my piece). And as happens very rarely, no remnants this time. The neckline I finished with the velvet ribbon. I cannot deny, we got to like each other (I and the dress).
Materials: checked woolen blend, black velvet ribbon.
